~YukiRin~ View my profile

ลอยๆกระทง~

posted on 29 Nov 2012 00:19 by yukirin
ลอยในExteenมา 4 ปีแล้วสิน้า
 
ปีนี้ก็ขอให้เป็นจริงทั้งหมดเช่นเคยนะค้า^_______^
 
 
 
 
อ้าว นี่กิลอยช้าไป 1 วันแล้วเรอะ=[]= แง้งงงง

兄ちゃんと私①

posted on 08 Nov 2012 19:27 by yukirin in Dairy
 
 
นานแค่ไหนแล้วนะที่โรงอาหารนี้.....
 
 
 
 
 
 
 
ไม่มีเขามานั่งเป็นเพื่อนกินข้าวกลางวัน......
 
 
 
 
 
เธอพยายามคิดหาคำตอบอยู่นานแสนนาน แต่สุดท้ายเธอก็ได้แต่เพียงนั่งถอนหายใจกินข้าวไปพร้อมกับกลุ่มเพื่อนสนิทของเธออีกไม่กี่คน
 
 
ถ้าเป็นเมื่อครึ่งปีที่แล้วเธอคงจะไม่มานั่งคิดเรื่องแบบนี้เป็นแน่แท้
 
 
 
 
 
แต่มันเกิดอะไรขึ้นกันล่ะ?
.
.
.
.
.
.
เมื่อไหร่กันนะที่เขาเข้ามามีอิทธิพลบทบาทในชีวิตและความคิดเธอได้ถึงเพียงนี้
 
 
 
เธอค่อยๆคิดย้อนกลับไป วันนั้นวันที่เธอยังเป็นเด็กเฟรชชี่เพิ่งเอนท์ติดได้แบบสดๆร้อนๆ ครั้งแรกในชีวิตของเธอที่ได้เข้าร่วมกิจกรรมรับน้อง เธอกำลังทำหน้าผิดหวังอยู่หน้าป้ายประกาศบ้านรับน้องเพราะว่าเธอไม่ได้อยู่บ้านที่เธอเลือกไว้เป็นอันดับแรก ทำให้เธอหลุดไปอยู่บ้านอันดับสอง แต่เหมือนโชคยังเข้าข้างเธอที่ยังมีเพื่อนที่รู้จักอยู่บ้านเดียวกัน เธอจึงตัดสินใจลองเสี่ยงไปบ้านที่สองดูแทนที่จะไปย้ายบ้านเหมือนเพื่อนคนอื่น
 
 
 
บางทีนี่อาจจะเป็นโชคชะตาที่ทำให้พวกเขามาเจอกัน
 
 
ใช่แล้ว! นี่คือจุดเริ่มต้นที่เขาและเธอได้รู้จักกัน
 
 
 
เขาเป็นผู้ชายตัวค่อนข้างสูงทีเดียว ตาตี่ ใส่แว่น ผิวขาวถือได้ว่าเป็นคนที่ดูดีเลยก็ว่าได้ จากการคุยครั้งแรกก็ทำให้เธอได้รู้ว่าเขานั้นชอบสิ่งเดียวกับเธอซึ่งก็คือการ์ตูน อีกทั้งยังเป็นเด็กถาปัดซึ่งเป็นคณะเดียวกับเพื่อนของเธอ เธอจึงได้มีโอกาสคุยกับเขาค่อนข้างมากพอสมควร หลังจากการเข้าค่ายผ่านไปหนึ่งวันเธอก็เริ่มสังเกตได้ว่าเขากับเพื่อนของเธอเริ่มดูสนิทกัน เธอจึงร่วมมือกับเพื่อนอีกคนล้อเพื่อนเรื่องเขาเล่นๆ บางทีที่เธอทำไปตอนนั้นเธออาจจะยังไม่รู้ตัวก็ได้กระมังว่านั่นคือความอิจฉาที่กำลังเริ่มก่อตัวเล็กๆภายในจิตใจของเธอ
 
 
 
หลังจากจบค่ายเราต่างก็แยกย้ายกันไปตามคณะตัวเองแต่ก็มีบางครั้งที่เราจะเจอกันบ้างที่ตึกรวม ทุกครั้งเขาจะเป็นฝ่ายทักเธออยู่เสมอ แต่เธอมักจะไม่รู้ตัวว่าถูกทักซะเท่าไหร่ ข้อเสียที่แก้ไม่หายของเธอคือเวลาเดินคนเดียวจะก้มหน้าก้มตาเดินไม่สนใจคนรอบข้าง และอาจเป็นเพราะเธอยังคงยึดมั่นในความคิดว่าไม่อยากจะรักใครอีกก็มีส่วนให้เธอค่อนข้างสร้างกำแพงกับผู้ชายทุกคนไม่อยากเข้าไปยุ่งกับเขาสักเท่าไหร่ ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ดำเนินมาเป็นเวลาเกือบครึ่งปี ก็มีอยู่บ้างที่เราจะกดไลค์กันบ้างคุยกันบ้างในFB เพราะเธอกับเขามีความสนใจที่คล้ายกัน แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกกับเขาไปมากกว่าคำว่า "เพื่อนต่างคณะ"
 
 
 
จนกระทั่งวันหนึ่งวันเกิดของเธอ วันเกิดของเธอค่อนข้างแปลกกว่าชาวบ้านเพราะเป็นวันเดียวกับวันปีใหม่ เพื่อนๆในFBส่วนใหญ่ก็มักจะบอกHappy New Yearกันซะมากกว่า จะมีบอกHappy Birthdayก็เฉพาะคนที่รู้จักกันสนิทกันในระดับหนึ่ง ซึ่งก็คงไม่แปลกที่เขาจะมาบอกHBDให้เธอเช่นกัน แต่ที่ไม่เหมือนคนอื่นก็คือเขาได้หารูปตัวการ์ตูนที่เธอชอบพร้อมกับลบข้อความในช่องออกก่อนเปลี่ยนเป็นHNYกับHBD รูปใบนั้นเป็นความประทับใจที่เธอเริ่มมีให้เขาเป็นครั้งแรก แต่นั่นก็ยังไม่ได้ถึงจุดเปลี่ยนแปลงอะไรในชีวิต พวกเขาต่างก็ยังดำเนินชีวิตกันต่างคนต่างอยู่เหมือนปกติ
 
 
 
จนกระทั่งปิดเทอม เธอได้มีโอกาสกลับมาทำบ้านรับน้องอีกครั้ง เหตุผลที่อยากมาทำก็เพราะเธอนั้นได้รักบ้านหลังนี้เข้าไปแบบถอนตัวไม่ขึ้นซะแล้วน่ะสิ บ้านที่อบอุ่นเหมือนเป็นครอบครัวทำให้คนขี้อายไม่ชอบทำกิจกรรมอย่างเธอถึงกับเปลี่ยนใจและนั่นก็คงเป็นโชคชะตาอีกครั้งที่ทำให้เธอได้มีโอกาสเจอเขา
 
รู้ตัวอีกทีเขาก็ได้เข้ามาอยู่ในสายตาเธอซะแล้ว เธอยังคงไม่เข้าใจตัวเอง แต่ก็มักจะเผลอมองเขาไปโดยไม่รู้ตัว เผลอนึกทุกครั้งที่ไปบ้าน คอยเฝ้ารออย่างตื่นเต้นว่าวันนี้เขาจะมามั้ย ถ้าเขามาเธอจะแอบยิ้มอยู่เงียบๆ แน่นอนไม่มีใครรู้เพราะไม่ได้แสดงออกทางสีหน้า แต่ในใจน่ะมันดีใจจนบอกไม่ถูกเลยล่ะ ความคิดที่เริ่มไม่สัมพันธ์กับความรู้สึก ในใจลึกๆเธอพยายามที่จะหยุดความรู้สึกของตัวเอง พยายามอยู่หลายครั้ง เธอยังคงถือทิฐิอย่างหนักแน่นว่าไม่อยากรักใครอีก แต่ยิ่งทำแบบนั้นเธอก็ยิ่งรู้สึกอึดอัด
 
 
 
วันหนึ่งเธอได้เห็นเขากำลังทำป้ายคัตเอาท์วาดรูปอย่างตั้งใจ เธอนั่งมองเขาทำป้ายจนเสร็จนั่นคงเป็นอีกครั้งที่เธอประทับใจในตัวเขาเธอประทับใจในความมุ่งมั่นของเขามาก
 
จนในที่สุดเธอก็หลอกตัวเองไม่ได้อีกต่อไป หลอกไม่ได้ว่าเธอนั้นได้"ชอบ"เขาไปแล้วจริงๆ เธอได้บอกความลับนี้กับเพื่อนเธอเพียงไม่กี่คน และคิดจะเก็บไว้เป็นความลับตลอดไป ตราบใดที่แอบชอบต่อไปเรื่อยๆเธอก็จะสามารถอยู่ใกล้เขาได้ และที่สำคัญจะไม่มีคำว่าจากลา เธอคิดอย่างงั้น
 
 
เขาที่มักจะยิ้มแย้มอยู่เสมอ และยังเป็นคนที่ติดตลกจึงทำให้เขากลายเป็นที่รักของคนในบ้านไปอย่างรวดเร็วและเขายังเป็นคนแรกที่เรียกชื่อของเธอจริงๆทำให้เธอนั้นดีใจมากแต่ก็ได้แต่เก็บความรู้สึกนี้อยู่ในใจ....

ลอยกระทง2011

posted on 10 Nov 2011 17:56 by yukirin in Dairy
วันลอยกระทงอีกแล้วหรอเนี่ย
 
ตั้งแต่ปีที่แล้วมาเพิ่งอัพไปได้อีก 1 entryตอนวันเกิดโตะริน= ="
 
 
 
อันนี้ของปีที่แล้ว เหลือเชื่อแฮะ เพราะมันเป็นจริงหมดเลย
 
ตอนนี้เป็นนิสิตปี1 อักษรจุฬา เอกญี่ปุ่น ไปเรียบร้อยแล้วล่า:)
 
ตอนปิดเทอมใหญ่ก็ได้ไปดูคอนจัมพ์เป็นครั้งแรกแล้วเหมือนกัน
 
เป็นปีที่มีความสุขสุดๆไปเลย><
 
 
มาดูของปีนี้มั่ง ปีนี้เป็นปีแรกเลยที่ถึงวันลอยกระทงแล้วยังปิดเทอมอยู่
 
ปิดจนเบื่อเลย =3=
 
 
ปีนี้ก็ขอให้คำขอทั้งหมดเป็นจริงเหมือนเคยละกันเนอะ
 
では、アロハー:)
 
Ps.คิดถึงน้องริวจัง เมื่อไหร่จะกลับมาซะทีเนอะT____T
 
 

Categories